EPSTEİN DOSYASI: BİR ÇAĞ YANGINI

Jeffrey Epstein dosyası, yalnızca bireysel suçların ya da münferit bir ceza soruşturmasının konusunu aşmış bir anlam taşımaktadır. Bu dosya, bir dönemi karakterize eden, hukukun, gücün etrafında örülen görünmez ağlara nasıl takıldığını ve bu ağların merkezindeki "büyük örümceklerin" hukuki araçları nasıl pasifize ettiğini gözler önüne seren tarihsel bir hukuk skandalını ifade etmektedir.

Ortada yalnızca çocuklara ve savunmasız bireylere yönelik ağır suçlar değil; bu suçların yıllar boyunca etkili biçimde soruşturulamamasını mümkün kılan siyasal, ekonomik ve sınıfsal koruma mekanizmaları bulunmaktadır. Hukuk, bu dosyada defalarca devre dışı bırakılmış; soruşturma, yargılama ve hesap sorma süreçleri, güç ilişkilerinin gölgesinde işlevsiz hale getirilmiştir.

Bu anlamda Epstein'ın ölümüyle birlikte derinleşen belirsizlik, yalnızca bir cezaevi vakasının da ötesindedir.
Delillerin karartıldığı, bağlantıların görünmez kılındığı, soruşturmaların daraltıldığı ve sorumluluğun sistematik biçimde aşındırıldığı bir süreçle karşı karşıyayız.

Suçun potansiyel failleri ortada insani çürümeden beslenen net bir sistem sorunu olduğunu göstermektedir. Bir şarkı sözüyle betimlemek gerekirse bu küresel kapitalizmin kalbinde meydana gelen bir çağ yangıdır. Dolayısıyla bu tablo, uluslararası hukukun birilerine göre şekil aldığı, hukukun üstünlüğü ilkesinin değil, cezasızlık düzeninin nasıl işlediğini göstermektedir.

Bu çürüme yalnızca yargıyı değil; toplumsal vicdanı, insan haklarını ve demokratik meşruiyeti de tahrip edecek niteliktedir. Zira Epstein dosyası, bir dönemin aynasıdır. Bu aynaya bakmak, yalnızca bir suç ağını değil; hukukun kimler için ve nasıl işlediğini de görmek anlamına gelmektedir. Hukukun üstünlüğü ve insan hakları ise ancak bu ağların sökülmesiyle yeniden anlam kazanabilir.
Epstein dosyasının aydınlatılması, bu dosyanın etkin, bağımsız ve şeffaf biçimde soruşturulması; mağdurların korunması ve faillerin gerçek anlamda yargı önüne çıkarılması, hukukun güçlülerin düzeni olmadığını gösterebilmenin asgari koşulunu oluşturduğu gibi modern hukukun bir sınavıdır. Aksi halde hukuk, güce tabi bir araç, adalet ise erişilemeyen bir soyutlama, hamasi bir söylem olarak kalacaktır.

Adaletin tesisi için suç üreten ve faillere dokunulmazlık getiren mekanizmanın da değerlendirilmesi, uluslararası kurum ve kuruluşların tepkisizliğinin de sorgulanması gerekmektedir.

Antalya Barosu olarak hukukun güçlüleri değil; hakikati ve adaleti koruyan bir düzene ulaşması için, insan onurunu merkeze alan mücadelemizi sürdürmeye devam edeceğiz.

Kamuoyuna saygıyla duyurulur.